Season Five

หายเงียบไปพักใหญ่ วันนี้ สมชาย ชีวสุทธานนท์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ตี๋ แมชชิ่ง ผู้บริหารเอเยนซี่โฆษณาชื่อดัง ลุกขึ้นมาผุดโปรเจกท์ใหม่ในชื่อ “ไอน์สไตน์ บาย แมชชิ่ง กรุ๊ป” ฝันพลิกโฉมงานบันเทิงทุกแขนงด้วยการเปิดกว้างจับคนที่มีความสามารถในทุกแขนง บันเทิงมาร่วมสร้างผลงานแบบปราศจากค่าย ไร้สังกัด โดยคลอดงานด้านมิวสิคบิสสิเนทด้วยการเปิดตัวศิลปินกลุ่มอะแคปเปลล่า “Season Five” ที่ได้ บอย โกสิยพงษ์ มาเป็นที่ปรึกษา พร้อมให้เพลงโรแมนติก เจ้าหญิง มาร้องใหม่ “ครูอู๋” เปรมจิตต์ อำนรรฆมณี มารับหน้าที่โปรโมเตอร์ครั้งแรก รวมถึงได้ แม็ค อะแคปเปลล่า 7 ควบคุมการผลิต

สี่สมาชิกปัจจุบันของ “Season Five” ซึ่งประกอบด้วย “เปา” บวร อัจฉรารัตนโสภณ (โทนเสียงเบส) “เจ” เอกพล สถิรากร (โทนเสียงเท็นเนอร์) “เอก” สุดเขต จึงเจริญ (โทนเสียงเท็นเนอร์) และ “จั๊ก” สิโรดม หล่อกัณภัย (โทนเสียงบาริโทน) เล่าถึงที่มาของวงให้ฟัง ว่าทั้งหมดเป็นเพื่อนที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนมาตั้งแต่ชั้นประถม กระทั่งขึ้นชั้นมัธยมได้มาอยู่ในคณะนักร้องประสานเสียงของโรงเรียนด้วยกัน

“เจชอบการร้องประสานเสียงอยู่แล้วแต่จะชอบในสไตล์อะแคปเปลล่า ซึ่งยุคนั้นเป็นยุคที่ออล โฟร์วัน แล้วก็บอย ทู เม็น ดัง คือเขาเป็นเหมือนไอดอล เป็นวงในฝัน เลยอยากลองทำวงแบบนั้นดู ก็เลยไปชวนจั๊ก เอก และเปา ฟอร์มวงขึ้นมา ตอนนั้นเริ่มแกะเพลงฝรั่ง ฝึกกันได้ประมาณ 1  ปีก็มีโอกาสไปร้องตามโรงแรมในงานเทศกาลคริสต์มาส งานแต่งงาน ทำอยู่อย่างนั้นไปๆ มาๆ ก็เป็น 10 ปี

ในช่วงหลังจากจบชั้นมัธยม เราแยกย้ายกันเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งแม้ว่าจะอยู่ต่างสถาบันกัน แต่ก็ยังร้องเพลงกันอยู่ จากนั้นเราก็มีโอกาสเอาผลงานเข้าไปให้ที่แกรมมี่ฟัง แล้วก็ได้ทำงานกับศิลปินหลายๆ คน เช่น ร่วมร้องประสานเพลงเปรี้ยวใจ กับ นิโคล เทริโอ ร้องประสานให้กับครูบิ๊ก เอเอฟ พี่ต้าร์ พาราด็อกซ์ จั๊ก ดับเบิ้ลยู รวมถึงได้ไปร้องในคอนเสิร์ตโอเพ่นฮาร์ดให้พี่มาช่า วัฒนพานิช นอกจากนี้พวกเรายังเคยมีผลงานของเราเองกับค่ายสนามหลวง ในอัลบั้มสนามหลวงคอนเน็ค ตอนนั้นเรานำเพลงเสียดาย ของพี่เบิร์ด (ธงไชย แมคอินไตย์) มาทำเป็นไฮบริดจ์ อะแคปเปลล่า” พวกเขาผลัดกันเล่า ผลัดกันเสริม

Season Five

สี่หนุ่ม เล่าต่อว่าในช่วงแรกไม่ได้ตั้งใจจะทำงานด้านนี้จริงจังเพียงแค่ชอบร้องเพลง แนวนี้ แต่ด้วยประสบการณ์ที่ค่อนข้างเยอะ จากงานที่มีโอกาสไปร่วมร้อง จึงคิดว่าหากไม่ได้ทำอัลบั้มเป็นของตัวเองก็คงจะน่าเสียดาย

Continue reading →