Happy Birthday To NooYu!!

1 มิถุนายน 2533 คือวันที่เริ่มต้นชีวิตของเด็กตัวน้อยที่มีนามว่า หนูยู อืม….แล้วจะเขียนยังไงต่อดีเนี่ย เพราะคิดอะไรไม่ออกเลยหละครับวันนี้ เพราะไม่รู้ว่าเขียนอะไรดี หรือเป็นที่ว่าเป็นวันเกิดเรา (โอ้ย…..พอแล้ว) ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมจะพูดถึงเพลงที่เราทุกๆคนร้องกันในวันเกิด แถมร้องให้แก่ผมทุกที (เพราะว่าเพลงมันร้องว่า Happy Birthday To ยู ทุกทีเลย 555+)  คุณทราบหรือไม่ว่าเพลงนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรบ้าง หนูยูจะบอกให้ฟังครับ

Read the rest of this entry »

Bangkok Bus Strike

(c)Tomo.Yun (www.yunphoto.net/en/)

วันนี้ใครที่ใช้รถยนต์ส่วนตัว หรือคนใช้แท็กซี่ก็อาจจไม่ค่อยได้รับความรู้สึกสักเท่าไหรนัก แต่ประชาชนคนทั่วไป รวมไปถึงนักเรียน (อย่างผม) ที่ใช้รถเมล์เป็นพาหนะก็คงจะรู้สึกเหมือนกันกับผม จริงๆแล้วผมเองไม่เคยคิดว่ารถเมล์จะหยุดวิ่งเลย (แต่ก็ได้ข่าวว่าหยุดรถเมล์เมื่อวันก่อน) และแล้วมันก็เกิดขึ้นกับผมเอง ทำเอาผมเครียด กังวล อีกทั้งกลัวที่จะ……….ไม่ได้กินข้าว (เหอะๆ) และเรื่องราวมันมีดังนี้ Read the rest of this entry »

เกรดตกฮวบ ฮวบ ฮวบ และ ฮวบ

 

หลังจากที่ผมที่ผมได้สมุดพกมาเมื่อไม่กี่ีวัน ก็ได้พบว่า ตระกูลวิชาวิทย์ (เคมี ฟิสิกส์ ชีวะ) ได้แค่ 2 2.5 และ 2 ตามลำดับ อีกทั้งเลขเสริมก็ได้แค่ 2 แล้วจะเข้าคณะดีๆได้ไงเนี่ย มีความรู้แต่ละวิชาเท่าหางอึ่งอ่าง จะไปสู้อะไรกับเขาหละเนี่ย

สู้ต่อไปหนูยูคุง(ป.ล. และภาพเคโรโระมันเกี่ยวอะไรด้วยหละเนี่ย—-ก็มันน่ารักหนิ)

Cannot use “Liquid Paper” in my school!

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมของโรงเรียนหลายๆโรงเรียน รวมไปถึงโรงเรียนของผมด้วย (รร. ชายล้วนฝั่งธน) แต่วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นหนะครับ คือว่าโรงเรียนได้ประกาศกฎเหล็กว่า ห้ามใช้ลิควิดในทุกกรณี สาเหตุของเรี่องนี้ก็เพราะว่า เด็กเอาลิควิดไปขีดเขียนบนโต๊ะ วาดรูปบ้าง เขียนด่าบ้าง สารพัด ทำนองพวก G.นี้ พ่อคนนี้ G นี้ใหญ่ เลยโดน ให้สั่งห้ามใช้ เหอะๆๆ

ต้นกำเนิดน้ำยาลบคำผิด
นางเบ็ต เนสมิธ เกรแฮม (Bette Nesmith Graham) ทำงานในหน้าที่เลขานุการเวลาที่เธอพิมพ์งานผิด เธอต้องเจอกับปัญหาการพิมพ์ผิด ซึ้งเธอใช้ยางลบดินสอเป็นตัวช่วยลบทำให้การทำงานทั้งล่าทั้งช้าและไม่เรียบร้อย ต่อมามีเครื่องพิมพ์ดีดไฟฟ้าออกมาใช้ คราวนี้เธอเผชิญปัญหาหนักกว่าเก่า เพราะไม่สามารถใช้ยางลบดินสอลบทำผิดได้อีกต่อไป ต้องพิมพ์ใหม่สถานเดียว เธอจึงหาทางแก้ไขปัญหานี้ด้วยการประดิษฐ์น้ำยาลบคำผิดขึ้นมา ในปี ค.ศ.1950 เธอก็ค้นพบวิธีทำน้ำยาลบหมึกแบบง่าย เพียงใช้สีน้ำขาวบรรจุลงในขวดน้ำยาทาเล็บ ใช้พู่ป้ายน้ำยาทาเล็บป้ายสีขาวลงบนกระดาษ แค่น้ำคำนี้ผิดก็ลบไป พิมพ์ซ้ำทับได้แนบเนียน ใช่งาย รวดเร็ว และแก้ไขปัญหาได้อย่ามีประสิทธิภาพ บรรดาเพื่อนร่วมงานเห็นเช่นนั้น ก็ขอน้ำยาลบหมึกของเธอมาใช้กันบ้าง และนี้ก็คือจุดกำเนิดน้ำยาป้ายคำผิด ” Liquid Paper “ เมื่อมีความต้องการน้ำยาป้ายคำผิดมากๆ นางเกรแฮมจึงพัฒนาสีน้ำสีขาวและทำการผลิตที่บ้านออกจำหน่าย ด้วยการผสมสีขาวลงในเครื่องปั่น กรอกใส่ขวดยาทาเล็บ เป็นอุสาหกรรมครอบครัวยาวนานถึง 17 ปี ต่อมาในปี ค.ศ.1979 เธอได้ขายกิจการให้บริษัทยิลเล็ต ( Gillette ) ในราคาที่สูงถึง 47.5 ล้านดอลลาร์ โดยสามารถผลิต Liquid Paper ได้ถึง 25 ล้านขวด ออกจำหน่ายไปทั่วโลก

Source:
http://my.dek-d.com/arm_ra_p/diary/?day=2006-04-22, http://en.wikipedia.org/wiki/Liquid_Paper

ป.ล. ตอนที่พี่ของผมเีรียนอยู่ (ที่โรงเรียนเดียวกับผม) ก็เคยมีเหตุการณ์อย่างนี้ด้วย