ถ้ามีความสุขที่จะทำ ก็ให้ทำไปเถอะ

ถ้ามีความสุขที่จะทำ ก็ให้ทำไปเถอะ ขออย่างเดียว อย่าทำให้ตัวเองหรือคนอื่นเดือดร้อนก็พอแล้วหละ

แต่ถ้าไม่มีความสุขที่จะทำหละ จะทำมันยังไงดี นี่สิประเด็น!!!!!!!

มีสองอย่างคือ ไม่ต้องทำ หรือ ก็ทำไป ถ้ามันไม่เกิดประโยชน์อันได้ ก็ไม่ต้องทำ แต่ถ้ายังพอมีประโยชน์ ก็ทำๆไปเถอะ อย่าไปอคติอะไรมากมายเลย

ปิดเทอมนี้ เรามาฝึกกีตาร์กันเถอะ

This Picture Credit: www.tokyoartgallery.com

Credit: http://www.tokyoartgallery.com

ถ้าหากใครไปอ่าน Entry ก่อนหน้านี้ที่ผมจะทำ Video Podcast มานั้น ผมกลับมีปัญหาขึ้นมาครับ ก็เพราะว่าโปรแกรมที่แถมมากับ Notebook สุดที่รักของผมไม่ sync กัน (คือเสียงกับภาพไม่ไปพร้อมกันหนะครับ) แถมยังคิด idea ไม่ออก (จริงๆนี่จะต้องเป็นเหตุผลหลักเลยหละ อิอิ) ก็เลยพับ Project นี้กันไปก่อนชั่วคราว ก็เลยว่างกันเลยหละคราวนี้ ไม่มีอะไรทำ ก็เลยลองเล่นกีตาร์ดีกว่า

แล้วผมเล่นกีตาร์เก่งไหม จริงๆน่าจะถามว่าผมเล่นเป็นด้วยหรอ ก็ขอบอกได้เลยว่าผมเล่นไม่เป็นหรอกครับ 5555+ ผมก็กำลังฝึกเล่นอยู่ ตอนนี้เล่นได้ตั้งสองคอร์ดแหนะ (เยอะมากมาย 5555+) ผมก็เลยไปถามแบงค์ เพื่อนที่ทวีธาว่าจะฝึกกันยังไงดี เพื่อนผมก็แนะนำให้ลองเล่นเพลง หวังดีเสมอ ของ Potato ซื่งเพลงนี้มีคอร์ดเยอะกับเพลง Sexy ของ Paradox ที่มีคอร์ดให้จับน้อยกว่าแต่จัวหวะเร็วกว่าให้ผมลองเล่นดูเพราะว่าคอร์ดที่เล่นจับง่ายนั่นเอง


หวังดีเสมอ – Pototo


Sexy – Paradox

ป.ล. แล้วกีตาร์หละ? ผมก็ยืมลูกน้ามาเล่น (อายุห่างกับผม 7 ปีเอง) ถ้าเล่นกีตาร์แล้วชอบ ก็คงจะซื้อมาประดับบารมีสักหน่อยก็แล้วกัน 5555+

สวัสดีกับความแปลกใหม่

หลายเดือนที่ผ่านมาผมเองก็มีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตตั้งเยอะ บางเรื่องก็เขียน บางเรื่องก็ไม่ได้เขียน บางทีอาจจะบ่นใน twitter ของตัวเอง (@iamNooYu Follow กันเยอะๆนะครับ อิอิ) แต่ที่ผ่านมาผมกลับแทบไม่ได้แตะ Blog มานานแสนนาน (นานมากๆด้วย) ผมจึงตัดสินใจที่จะกลับเข้าสู่วงการอีกหน แต่คราวนี้คงจะไม่เหมือนเดิมแน่ๆ

ที่ผมบอกว่ามันไม่เหมือนเดิมแน่ๆ ก็เพราะว่าผมจะไม่เขียน Blog แต่ผมจะพูดแทน แถมโชว์หน้าอันหล่อเหลา (ที่ป๊ากะแม่ชมกันอยู่แค่สองคน 5555+) อีกด้วย เอาหละสิ Project นี้จะรุ่งโรจน์หรือจะรุ่งริ่งก็คงต้องติดตามกันนะครับ

Bangkok Bus Strike


(c)Tomo.Yun (www.yunphoto.net/en/)

วันนี้ใครที่ใช้รถยนต์ส่วนตัว หรือคนใช้แท็กซี่ก็อาจจไม่ค่อยได้รับความรู้สึกสักเท่าไหรนัก แต่ประชาชนคนทั่วไป รวมไปถึงนักเรียน (อย่างผม) ที่ใช้รถเมล์เป็นพาหนะก็คงจะรู้สึกเหมือนกันกับผม จริงๆแล้วผมเองไม่เคยคิดว่ารถเมล์จะหยุดวิ่งเลย (แต่ก็ได้ข่าวว่าหยุดรถเมล์เมื่อวันก่อน) และแล้วมันก็เกิดขึ้นกับผมเอง ทำเอาผมเครียด กังวล อีกทั้งกลัวที่จะ……….ไม่ได้กินข้าว (เหอะๆ) และเรื่องราวมันมีดังนี้ Continue reading