
ลองๆดูหนะครับว่ามัน work หรือไม่ ถ้าโอเค ก็จะลองเขียน blog ด้วย wordpress for android ดูก็แล้วกัน มันสะดวกดีฮ่าๆๆๆๆๆ

ลองๆดูหนะครับว่ามัน work หรือไม่ ถ้าโอเค ก็จะลองเขียน blog ด้วย wordpress for android ดูก็แล้วกัน มันสะดวกดีฮ่าๆๆๆๆๆ
ถ้ามีความสุขที่จะทำ ก็ให้ทำไปเถอะ ขออย่างเดียว อย่าทำให้ตัวเองหรือคนอื่นเดือดร้อนก็พอแล้วหละ
แต่ถ้าไม่มีความสุขที่จะทำหละ จะทำมันยังไงดี นี่สิประเด็น!!!!!!!
มีสองอย่างคือ ไม่ต้องทำ หรือ ก็ทำไป ถ้ามันไม่เกิดประโยชน์อันได้ ก็ไม่ต้องทำ แต่ถ้ายังพอมีประโยชน์ ก็ทำๆไปเถอะ อย่าไปอคติอะไรมากมายเลย
ถ้าหากใครไปอ่าน Entry ก่อนหน้านี้ที่ผมจะทำ Video Podcast มานั้น ผมกลับมีปัญหาขึ้นมาครับ ก็เพราะว่าโปรแกรมที่แถมมากับ Notebook สุดที่รักของผมไม่ sync กัน (คือเสียงกับภาพไม่ไปพร้อมกันหนะครับ) แถมยังคิด idea ไม่ออก (จริงๆนี่จะต้องเป็นเหตุผลหลักเลยหละ อิอิ) ก็เลยพับ Project นี้กันไปก่อนชั่วคราว ก็เลยว่างกันเลยหละคราวนี้ ไม่มีอะไรทำ ก็เลยลองเล่นกีตาร์ดีกว่า
แล้วผมเล่นกีตาร์เก่งไหม จริงๆน่าจะถามว่าผมเล่นเป็นด้วยหรอ ก็ขอบอกได้เลยว่าผมเล่นไม่เป็นหรอกครับ 5555+ ผมก็กำลังฝึกเล่นอยู่ ตอนนี้เล่นได้ตั้งสองคอร์ดแหนะ (เยอะมากมาย 5555+) ผมก็เลยไปถามแบงค์ เพื่อนที่ทวีธาว่าจะฝึกกันยังไงดี เพื่อนผมก็แนะนำให้ลองเล่นเพลง หวังดีเสมอ ของ Potato ซื่งเพลงนี้มีคอร์ดเยอะกับเพลง Sexy ของ Paradox ที่มีคอร์ดให้จับน้อยกว่าแต่จัวหวะเร็วกว่าให้ผมลองเล่นดูเพราะว่าคอร์ดที่เล่นจับง่ายนั่นเอง
หวังดีเสมอ – Pototo
Sexy – Paradox
ป.ล. แล้วกีตาร์หละ? ผมก็ยืมลูกน้ามาเล่น (อายุห่างกับผม 7 ปีเอง) ถ้าเล่นกีตาร์แล้วชอบ ก็คงจะซื้อมาประดับบารมีสักหน่อยก็แล้วกัน 5555+
หลายเดือนที่ผ่านมาผมเองก็มีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตตั้งเยอะ บางเรื่องก็เขียน บางเรื่องก็ไม่ได้เขียน บางทีอาจจะบ่นใน twitter ของตัวเอง (@iamNooYu Follow กันเยอะๆนะครับ อิอิ) แต่ที่ผ่านมาผมกลับแทบไม่ได้แตะ Blog มานานแสนนาน (นานมากๆด้วย) ผมจึงตัดสินใจที่จะกลับเข้าสู่วงการอีกหน แต่คราวนี้คงจะไม่เหมือนเดิมแน่ๆ
ที่ผมบอกว่ามันไม่เหมือนเดิมแน่ๆ ก็เพราะว่าผมจะไม่เขียน Blog แต่ผมจะพูดแทน แถมโชว์หน้าอันหล่อเหลา (ที่ป๊ากะแม่ชมกันอยู่แค่สองคน 5555+) อีกด้วย เอาหละสิ Project นี้จะรุ่งโรจน์หรือจะรุ่งริ่งก็คงต้องติดตามกันนะครับ

(c)Tomo.Yun (www.yunphoto.net/en/)
วันนี้ใครที่ใช้รถยนต์ส่วนตัว หรือคนใช้แท็กซี่ก็อาจจไม่ค่อยได้รับความรู้สึกสักเท่าไหรนัก แต่ประชาชนคนทั่วไป รวมไปถึงนักเรียน (อย่างผม) ที่ใช้รถเมล์เป็นพาหนะก็คงจะรู้สึกเหมือนกันกับผม จริงๆแล้วผมเองไม่เคยคิดว่ารถเมล์จะหยุดวิ่งเลย (แต่ก็ได้ข่าวว่าหยุดรถเมล์เมื่อวันก่อน) และแล้วมันก็เกิดขึ้นกับผมเอง ทำเอาผมเครียด กังวล อีกทั้งกลัวที่จะ……….ไม่ได้กินข้าว (เหอะๆ) และเรื่องราวมันมีดังนี้ Continue reading